این فقط یک داستان نیست

چند وقت پیش یه روز صبح زود رفتم بیرون . به خاطر بد عادتی که توی سمنان پیدا کرده بود و شبها ساعت 2-3 می خوابیدم ،شب قبلش نتونستم بخوابم ،صبح که بیدار شدم چشمام درد می کرد . سوار اتوبوس شدم ولی همه صندلی ها پر شده بود و من دعا کردم که یه صندلی خالی بشه و از اونجا که دلم خیلی صاف و بی ریا بود ، هیچ صندلی خالی نشد و همه چیزدست به دست داده بود که به من ضد حال بزنند . مجبور شدم با تمام خستگی توی اتوبوس بایستم . به قیافه همه نگاه کردم و انگشت روی یکی گذاشتم و حدس زدم که اون زود بلند بشه ، رفتم روبه روی صندلیش و ایستادم که تا صندلی خالی شد ، من سریع بشینم ، از دست روزگار بعد از چند دقیقه ،دو سه تا صندلی عقب تر چشمم به یه بنده خدایی خورد که می خواست پیاده بشه ، همین که از جاش بلند شد ، سریع رفتم که اونجا بشینم ولی یه مومنی با آرامش تمام و خیلی ریلکس آنجا نشست و خم به ابرو نیاورد و من که ضایع شده بودم ، اومدم برگردم کنار همون صندلی که دیدم اون صندلی هم خالی شد و کس دیگری نشست و من که... <جای خالی رو خودت پر کن> رفتم جلوی در وایستادم تا به مقصد خودم رسیدم و از اتوبوس پیاده شدم ....

من شب که موقع خواب شدم به اتفاقاتی که از صبح تا اون موقع برام افتاده بود فکر کردم و به نتیجه ای رسیدم که برای همه انسان ها لازم التعلیم است وتا دچار شکست نشوند و آن این بود که :

بعضی وقت ها ما انسان ها فکر می کنیم که موقعیتی که ما در آن داریم بدترین موقعیت و جایگاهی که دیگران در آن قرار دارند بهترین موقعیت است .و با این دسته از مقایسه ها دچار نا امیدی می شویم و خود را سرزنش می کنیم . حکایت اولین صندلی که مقابلش بودم همان موقعیت زندگی من بود که فکر می کردم شرایط خوبی ندارم و حکایت صندلی خالی همان موقعیت به ظاهر خوبه که برای دیگران قائل شدم و خود را طبق آن ملامت کردم

اگر من تحمل می کردم و صبور بودم خیلی راحت می توانستم روی صندلی بشینم و چون موقعیت دیگران را بهتر دیدم از جایگاه خود غافل شدم و در حسرت صندلی ماندم 

هیچ وقت خود را با دیگران مقایسه نکنید بلکه خود را با گذشته خود مقایسه کنید

مزایده : من در آن روز یک کارت مترو –اتوبوس خریدم وفقط یک بار از آن استفاده کردم و الان 14500 ریال اعتبار دارد و خودم 2000 تومان خریدم به بیشترین قیمت پیشنهادی میفروشمش.و در ضمن این کارت قابل شارژ میباشد .